Venceremos ( İki Hecelik Devrim)

Yazan: -

Venceremos: İki Hecelik Devrim

Sadece "kazanacağız" demek değil. Venceremos, bir gelecek zaman kipi değil, bir yemindir.
Latin Amerika'nın dağlarında, şehirlerinde filizlendi. Allende'nin Şili'sinde bir umut, Victor Jara'nın gitarında bir ağıt, direniş posterlerinde bir manifesto oldu. "emos" ekiyle, zaferi "biz"e ait kıldı; bireyi değil, kitleyi, dayanışmayı işaret etti.
Gücü, kesinliğinden gelir. Bir temenni değil, geleceğe elkoyma eylemidir. Bugün, siyasi köklerini aşarak, tüm insanlığın ortak mücadelelerinin simgesi haline geldi. Pandemiye, adaletsizliğe, krize karşı birleşen sesin adıdır.
Venceremos, direnen herkesin dilinde, geçmişten geleceğe uzanan, iki hecelik bir zafer köprüsüdür.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bu gün Haziran'ın on beşi

Yazan: -
Resim
Sıcak bir Haziran akşamı.   Günün yoğunluğundan yorulan bedenini birazcık olsun dinlendirmek için sessiz sakin bir yer aradı. Yangın yeri evin salonundan balkona çıplak adımlarla yönelip avuçlarını bütün gün güneşin kızdırdığı sıcak yeşile boyanmış korkuluk demirlerine dayadı. Gökyüzüne baktı. Kehriban rengi gecede sıcak meltem rüzgarları ile batıya doğru hareket eden bulutların arkasında matlaşan dolunayı gözleri ile takip ederek sabırla çıkmasını bekledi. Ayın parlak yüzü ile birlikte gömleğinin ilk üç düğmesini çözerek ellerini yukarı kaldırıp saçlarının arasında parmaklarını gezdirirken gözlerini kıstı ve geçmişe daldı.    Sadece yaşadığı o anı düşündü.    Olduğu yerden yılan gibi kıvrılarak geri döndü. Sırtını balkonun korkuluk demirlere dayayıp, derinden tek nefes alıp mazot kokan rutubetli havayı ciğerlerine çekerek iyice doldurdu. Çektiği ağır sıcak havayı kesik kesik dışarı verirken  “Ahhh karaçamım, köknarım ahh..“  diyerek tüm nefesini ...
Devamını göster »

Ayarı kaçmış tütsülü siyaset

Yazan: -
Resim
Eski zamanlarda bir şehir düşünün Bir şehir düşününki, kış günü kalabalık geniş caddelerinde, parklarında dolaşan insanların en doğal hakkı olan nefes almanın sınırlarını zorlayan kömür karasının çıkardığı sis nedeniyle ciğerlerinin tıkanmaması için maskeli yada atkı ile dolaşıldığı, Egemen ve doğal bir renk olan beyaz karın bile daha havadayken gri ye dönüştüğü bir yerleşim yeri.. Bir şehir düşünün.. O şehir.. Ankara. Ankaraydı.. Yıl 1982 12 Eylül 1980 den sadece 1 yıl sonra Aylardan ocak İlk kez büyük bir şehri görmenin heyecanı içersindeyim. Henüz gün yeni ağarıyor. Otobusten inip, gardan taksi kiralayıp Cebeci Tevekküller sokağa götürmesini istiyorum. Şaşkınlık içinde hareket halindeki taksiden yarı karanlık, memur ve öğrenci şehrini ürkek gözlerle izliyorum. Yarım saatlik yolculuk sonrası ( !! ) numarada taksi duruyor. - Tamam işte burası ( !! ) numara - Teşekkür ederim. Aşağı iniyorum. Önümde iki katlı ahşap bir gece kondu. Başı boş sokağın ürketen bir sessizliği var. İnsanlar ha...
Devamını göster »